Τα γραμματάκια μεγαλώνουν με ctrl= για τους Pcάδες, και με cmd= για τους Macάδες!
Ευχαριστώ!

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Κολύμβησης φαινότυποι Νο 2



Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο boemradio.com

Την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε δει μαζί τύπους που συχνάζουν στα κολυμβητήρια, τύπους απλούς, καθημερινούς μα και ρηξικέλευθους. Φυσικά κι επειδή το ανθρώπινο γονιδίωμα έχει μεγάλη ποικιλομορφία, υπάρχουν και άλλες ποικίλες κατηγορίες τις οποίες μπορούμε να σχολιάσουμε! Πάμε;

6. Ο ρέκορντμαν
Ο φίλος ρέκορντμαν (αυτός είμαι εγώ, το παραδέχομαι), θέλει να κάνει προσωπικά ρεκόρ, ει δυνατόν κάθε φορά που πάει στην πισίνα. Βάζει λοιπόν στοίχημα βουβά με τον εαυτό του ότι σήμερα θα κάνει 50 μέτρα παραπάνω, ή λιγότερο χρόνο ή και τα 2. Σα ρεκόρ μπορεί επίσης να μετρήσει και στις πόσες απλωτές θα διασχίσει την πισίνα, πόσες ανάσες θα πάρει, αν θα κάνει 2 χλμ ακατούρητος και πάει λέγοντας.
Όταν λοιπόν ο φίλος μας σπάσει το ρεκόρ ένα αόρατο καμπανάκι κάνει ντιν ντιν ντιν στο μυαλό του, ουρλιάζει από χαρά κρυφά – μέσα στο κεφάλι του πάντα - και όταν φεύγει με υπέροχο αίσθημα ικανοποίησης βάζει νοερά το επόμενο στοίχημα – για την επόμενη μέρα. Το καλό είναι ότι πετυχαίνει τους στόχους του. Το κακό ότι το γνωρίζει μόνο εκείνος γιατί από κάποια στιγμή και μετά σταματά αν κομπάζει σε άλλους για το κατόρθωμα της ημέρας!

7. Ο φωνακλάς
Ο αγαπημένος αυτός φαινότυπος είναι ό,τι ακριβώς υποδηλώνει η επονομασία. Φωνάζει. Φωνάζει κυρίως στα αποδυτήρια που είναι και ενοχλητικό γιατί κάνει και αντίλαλο και τον ακούς dolby surround και αφιονίζεσαι σε στιγμές που κανονικά θα έπρεπε να χαλαρώνεις μετά την σκληρή προπόνηση ή πριν την σκληρή προπόνηση. Πασών των ηλικιών και των Ρωσιών, ο φωνακλάς θα κάνει αισθητή την παρουσία του είτε μιλώντας στο τηλέφωνο ή μιλώντας σε άλλους αθώους λουόμενους. Ο φωνακλάς ίσως είναι ο πλέον σπαστικός φαινότυπος και θα πρέπει να αποφεύγεται πάση θυσία.

Παραλλαγή του Φωνακλά είναι ο «Σου Σφυρίζω Για Να Βγεις Σου Σφυρίζω» ο οποίος κάνει ντουζ και σφυρίζει, σκουπίζεται και σφυρίζει, ντύνεται και σφυρίζει, γδύνεται και σφυρίζει, σφυρίζει δηλαδή σε τέτοιο βαθμό που θες να του σφυρίξεις μια στα μούτρα να ησυχάσεις.

8. Οι Γέροι του Muppet Show
Οι αγαπημένοι αυτοί φαινότυποι πάνε σε ζεύγη, πιάνουν στασίδι μέσα στο νερό και σχολιάζουν τα πάντα συνεχώς. Το νερό που είναι κρύο, τον καιρό που είναι υγρός, το χρώμα που δεν είναι και πολύ γαλάζιο απόψε, την διπλανή που φοράει βατραχοπέδιλα, τον διπλανό που του μπήκε νερό στα γυαλάκια και σκυλοπνίγεται, την οικονομική κρίση, την κρίση αξιών, ιδεών και ηθών, που πάμε βρε αδερφέ, τη νεολαία που όλο θέλει κινητά κλπ. κλπ. Οι φίλοι αυτοί δεν κολυμπούν ιδιαίτερα μην χάσουν κάποια μικρή λεπτομέρεια από τα τεκταινόμενα και βγαίνουν μόλις παπαριάσει το απαυτό τους.

9. Ο Επιδειξίας
Γένους αποκλειστικά αρσενικού, ο Επιδειξίας περιφέρεται στα αποδυτήρια επιδεικνύοντας τα κάλλη του τα οποία συνήθως είναι ανύπαρκτα. Ενώ όλος ο κόσμος κυκλοφορεί είτε με μαγιό ή με πετσέτα, ο Επδειξίας είναι αποφασισμένος να στολίσει το χώρο με τη γυμνή του αλήθεια, ανερυθρίαστα κι ενδελεχώς. Το γεγονός ότι όλος ο κόσμος είναι ντυμένος ή γδύνεται για πολύ λίγα δευτερόλεπτα – όσο να φορέσει ένα εσώρουχο - μιας και στο χώρο αναγράφεται ότι απαγορεύεται ο γυμνισμός, του είναι παγερά αδιάφορο, δεν μπορεί να κλειστεί σε ταμπέλες, ανατρέπει τα δεδομένα και ταλαιπωρεί την αισθητική των υπόλοιπων λουόμενων.

10. Το Δελφίνι
Συνήθως νεαρής ηλικίας το Δελφίνι έρχεται για να κολυμπήσει και τίποτε άλλο. Το Δελφίνι δεν έχει καλημέρες, φιλίες και διαχύσεις, μπαίνει στα αποδυτήρια χωρίς να μιλήσει σε κανέναν, βγαίνει στην πισίνα σιωπηλός και όταν βουτήξει κάθεσαι και μετράς τα χιλιόμετρα να περνούν μπροστά απ τα έκπληκτά σου μάτια  μιας και το Δελφίνι δεν στέκεται για ανάσες και χαλαρώσεις.

Μόλις ολοκληρώσει σε πολύ χαμηλούς χρόνους, το Δελφίνι ετοιμάζεται τσάκα τσάκα και αποχωρεί τόσο διακριτικά όσο εισχώρησε.

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Κολύμβησης φαινότυποι



Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο boemradio.com


Το καλοκαίρι εκείνο – που δεν θα γυρίσει πίσω -  έκανα, τυχαία σχεδόν, βόλτα στο Άλσος Βεΐκου και ανακάλυψα ότι έχει κολυμβητήριο. Μια όμορφη, 25άρα πισίνα, μέσα στα δέντρα, πανέμορφη και υπέροχη. Αμέσως μνήμες πλημμύρισαν το λογισμό μου, βλέπεις στα μικράτα μου και για 9 ολόκληρα χρόνια, η μαμά με έσερνε σχεδόν καθημερινά με το ζόρι για προπόνηση σε μια άλλη πισίνα, μιαν άλλη εποχή. Συνεκινημένος απίστευτα αποφάσισα να το ξαναδοκιμάσω, 30 και βάλε χρόνια μετά, όπως και έκανα το Σεπτέμβρη.

Πήγα λοιπόν στους γιατρούς, πλήρωσα την εγγραφή και το μηνιάτικο, πήρα γυαλιά και σκουφί, πήρα πετσέτα και τσάντα και ο άθλος ξεκίνησε. Ξεκίνησε σχεδόν ασθματικά στις 2 Σεπτεμβρίου και προχωρά όμορφα και θριαμβευτικά, κάθε μέρα μέχρι και σήμερα που σου μιλώ. Η αίσθηση είναι απίστευτη, η άσκηση δύσκολη μα ευχάριστη, η αλλαγή ολοφάνερη. Ναι, μετά από 4 και πλέον μήνες μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι η κολύμβηση είναι η καλύτερη άσκηση – από πολλές απόψεις.

Βλέπεις όμως, στην πισίνα η οποία είναι δημοτική δεν είσαι μόνος σου, υπάρχουν λογιών λογιών άνθρωποι, διαφορετικοί μεταξύ τους, και ο λόγος για τον οποίο βρίσκονται εκεί δεν είναι πάντα ο ίδιος.

Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά σε κάποιους βασικούς τύπους:

1.     Ο πολυλογάς
Ο κύριος αυτός έρχεται στην πισίνα όχι απαραιτήτως για να κολυμπήσει αλλά για να περάσει την ώρα του συζητώντας επί παντός επιστητού – κυρίως για εκείνον και τον εαυτό του, με θύματα αθώους κολυμβητές οι οποίοι ίσως να έχουν πάει απλά για να κολυμπήσουν. Ο κύριος αυτός, συνήθως μιας κάποιας ηλικίας, βαριέται τη ζωή του απίστευτα, βαριέται να κολυμπήσει, οπότε στέκεται στην αρχή της διαδρομής, κρατιέται επιδεικτικά από τη διαχωριστική φελογραμμή και όταν ο διπλανός σταθεί να πάρει μια ανάσα τον αρχίζει στο πίτσι πίτσι με αποτέλεσμα ο διπλανός να μη ξανακολυμπήσει ποτέ αλλά να κάθεται αμήχανα να ακούει το δράμα του.
Μόνος τρόπος αποφυγής να μην σταματάς για ανάσα αλλά να πνιγείς ενδόξως κολυμπώντας.
Βγαίνει και σε ζεύγη όπου 2 κύριοι έχοντας καταλάβει 2 λωρίδες λένε τον πόνο τους ο ένας στον άλλο, κάνουν κριτική και τα τοιαύτα λες και είναι στο καφενέ.

2.     Ο τρέντης ο θείος.
Ο εν λόγω αθλητής, επίσης μιας κάποιας ηλικίας, εμφανίζεται στα αποδυτήρια με όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ, τα οποία αποτελούν την τελευταία λέξη της κολυμβητικής μόδας. Φορά μαγιό επώνυμο, γυαλιά σούπερ ουάου, σκουφί νεραιδόπλεκτο και βατραχοπέδιλα που στοιχίζουν μια μικρή περιουσία. Εμφανίζεται ενίοτε με κολυμβητικό κολάν για να έχει μικρότερη αντίσταση στο νερό και ταχύτητες ασυναγώνιστες, το οποίο και τραβά ψηλά να αγγίξει αφαλό και πέφτει και πλατσουρίζει στα νερά σαν τρίχρονο που μόλις μαθαίνει να επιπλέει. Το ύφος πριν βουτήξει είναι παρόμοιο με αυτό του Φελπς, ενώ μέσα στην πισίνα είναι αρκούντως απελπισμένο μιας και δεν το χει και δεν θα το αποκτήσει ποτέ αν δεν αποφασίσει να συμβουλευτεί προπονητή.
Βγαίνει και με σετ μάσκα-αναπνευστήρα-βατραχοπέδιλα-κολάν και έρχεσαι και περιμένεις πότε θα βγάλει το ροφό.

3.     Το στρουμφάκι
Ο κύριος αυτός είναι αγαπημένος μιας και είναι φυσιογνωμία ασυναγώνιστη. Εμφανίζεται στα αποδυτήρια με βλακώδες χαμόγελο (φυσικά είναι κι ετούτος μιας κάποιας ηλικίας) σε αθλία κατάσταση, με ντύσιμο «ότι βρήκα μπροστά μου» κι ετοιμάζεται για την πισίνα. Γδύνεται λοιπόν, τραβά το μαγιό ψηλά να καλύψει αφαλό-κοιλίτσα-στήθος και αφού λουστεί, φορά το σκουφί με τρόπο μοναδικά υπέροχο. Επειδή είτε έχει πάρει το σκουφί από το εγγονάκι του ή τον ενοχλεί, δεν το τραβά κάτω να σκεπάσει το κεφάλι αλλά το στερεώνει ίσα που, με αποτέλεσμα να πετάει η κορυφή του σκουφιού και να δημιουργεί στρομφοκαπέλο. Όταν δε μπαίνει στο νερό δεν βάζει το κεφάλι μέσα, με αποτέλεσμα να βλέπεις το ασημί στρουμφοκαπέλο να περιφέρεται άσκοπα μές στα γαλάζια τα νερά.

4.     Οι Κυρίες των Τιμών
Ξεκινούν μαζί την προπόνηση κατά τις 9 αφού έχουν πάει λαϊκή αλλά πριν μαγειρέψουν. Ενδεδυμένες με ολόσωμα μαγιό μιας άλλης εποχής, με σκουφιά ανάγλυφα με λουλούδια, μπαίνουν είτε στην πρώτη ή στην τελευταία διαδρομή από τη σκαλίτσα, σχεδόν αγκαζέ, με αξεσουάρ το μακαρόνι-φελιζόλ, και ξεκινούν να επιπλέουν πλάι πλάι συζητώντας τα πάντα. Από το ποιος θα έπρεπε να βγει στο Σαρβάιβορ μέχρι το πως χυλώνει καλύτερα η φασολάδα. Οι ταχύτητες εκπληκτικές και το συμπέρασμα ένα. Άλλη μια λωρίδα πιασμένη άνευ λόγου κι αιτίας.

5.     Ο Σκυλοπνίχτης
Αυτός ο αγαπημένος φαινότυπος θεωρεί ότι ετοιμάζεται για Ολυμπιάδα. Πριν βουτήξει κάνει ζέσταμα τύπου Κωνσταντάρα, βουτά κάθετα με τη μύτη κλεισμένη μη μπει νεράκι μέσα και κάνει μυξούλες και το δράμα αρχίζει. Κολυμπά σα να πνίγεται, κανένας ρυθμός δεν του επιβάλλεται, καμία συνοχή στις κινήσεις, χτυπιέται σαν παλαβός καταμεσής της λωρίδας του με αποτέλεσμα τα απόνερά του να φτάνουν 3-4 λωρίδες παραπέρα, λαχανιάζει στα 5 μέτρα και σταματά κοιτώντας απεγνωσμένα γύρω γύρω για σωτηρία, σωτηρία δεν υπάρχει, κρατιέται στη φελολωρίδα να πέσουν οι παλμοί και συνεχίζει ακάθεκτος να σκυλοπνίγεται για κανά δεκάλεπτο μιας και δεν αντέχει άλλο. Μόλις ολοκληρώσει την ενυδάτωση κάνει ασκήσεις στο βατήρα – τύπου μονόζυγο και ικανοποιημένος φεύγει για να επιστρέψει την επόμενη με το ίδιο ανυπέρβλητο στιλ.


Συνεχίζεται…

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Έξυπνες θερινές λύσεις



Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.boemradio.com

[Δεν θέλω να σε τρομάζουν όσα συμβαίνουν γύρω μας, ούτε ο Τραμπ, ούτε οι τρομοκρατικές ενέργειες, τίποτα. Εξάλλου, σε διαβεβαιώ, βλέποντας τον τελευταίο κύκλο του House of Cards έχω αντιληφθεί ότι όλα είναι πλαναρισμένα από άλλους για σένα και για μένα πολύ πριν τα υποψιαστούμε καν.]

Πάμε στα δικά μας, τα όμορφα, τα καθημερινά, τα θαυμάσια, εξάλλου καλοκαιράκι ήρθε, οι παραλίες μας περιμένουν - αν και βέβαια βρέχει πλέον μόνο τα σαββατοκύριακα, αλλά το μπάνιο στη βροχή είναι λέει μια εμεπιρία αλλιώτικη, σίγουρα είναι, δε φοβάσαι μη βραχείς βλέπεις και βουτάς με άλλη διάθεση.

Όσο για την ηλιοθεραπεία μην το συζητάς, θα βρίσκεις χρόνο τις καθημερινές που θα σκάει ο τζίτζικας, μια ωρίτσα από δω, μισή από κει, θα λες στο αφεντικό ότι έχεις μια αδιαθεσία δις εβδομαδιαίως και θα ξαπλάρεις στο μπαλκόνι σου, στον κήπο, στην ταράτσα ή εναλλακτικά στην αυλίτσα και θα απολαμβάνεις με συνοδεία σορμπέ βατόμουρου ή νερό δαμασκηνό τις ευεγερτικές αχτίδες του ήλιου που θα θεραπεύουν και θα μαυρίζουν το ατάσθαλο κορμί σου.

Κάπως έτσι το σκέφτηκε και μια πολύ αγαπημένη μου φίλη κι έσπευσε να πάει στην ιδιωτική της ταράτσα να κάνει ηλιοθεραπεία. Αυτό το κάνει συχνά, βλέπεις είναι μια υπέροχη ταράτσα με θέα πιάτο την Αθήνα και οι γειτόνοι, σχεδόν όλοι δεν μπορούν να τη δουν διότι είναι χαμηλότερα. Έλα όμως που τη συγκεκριμένη μέρα που ήθελε να λιαστεί όπως βαπτίστηκε, είχαν έρθει κάποιοι γειτόνοι οι οποίοι λείπουν συνήθως και δεν μπορούσε η αγαπημένη μου, οπότε, χρησιμοποιώντας το πολυμήχανο μυαλό της κατέβασε τη μια την τέντα και έβαλε σεντόνια να δημιουργήσει ένα χώρο ευεξίας πριβέ και να λιαστεί με την ησυχία της.

Δεν γνώριζε όμως πως, όντας λάτρις της τεχνολογίας, οι τέντες που είχε βάλει δεν έχουν απλά ηλεκτρικό κουμπί ανοίγματος/κλεισίματος, αλλά ήταν οι έξυπνες τέντες (για να είμαι ειλικρινής αυτό εγώ δεν το είχα ξανακούσει αλλά πάντα υπάρχει η πρώτη φορά). Ξαπλώνει λοιπόν η φίλη η ακριβή καλυμένη απ τους γειτόνους και απολαμβάνει την ηλιοθεραπεία της συντροφιά με δροσερό αφέψημα και ένα καλό βιβλίο. Η μέρα θαυμάσια, ο ήλιος λάμπει, τα πουλιά κελαηδούν και η ευργετική δράση των ακτίνων χαιδεύει απαλά το γυμνό κορμί της. Κάποια στιγμή βγαίνουν και οι γειτόνοι στη δική τους βεράντα και κάθονται αλλά δεν την ενδιαφέρει καθόλου μιας και δεν μπορούν να τη δούν. Δυστυχώς μετά από λίγη ώρα το αεράκι γίνεται κατάτι έως πολύ δυνατότερο και αρχίζει να σκοτεινιάζει. Απορροφημένη η φίλη απ το βιβλίο δεν δίνει σημασία και συνεχίζει να λιάζεται ηδυπαθής και υπέροχη μέχρι που η δόνηση της τέντας δίνει σήμα στον εγκέφαλο που τις προστατεύει και αρχίζουν να μαζεύονται γρήγορα-γρήγορα μιας και είναι έξυπνες όπως είπαμε κι έχουν σύστημα αυτοπροστασίας.

Μέχρι να πάρει χαμπάρι η φίλη τι γίνεται, η τέντα έχει μαζευτεί, το σεντόνι έχει πέσει, οι γειτόνοι τη χαιρετούν με χαρά κι εκείνη τρέχει και δε φτάνει να κρυφτεί αντιλαμβανόμενη επιτέλους γιατί όταν έβαζε μπουγάδα κάτω απ τις τέντες κι έπιανε βροχή έβρισκε τις τέντες μαζεμένες και τα ρούχα μούσκεμα.

Καλοκαίρι λοιπόν και το στιλ γίνεται πιότερο ανάλαφρο, πιότερο ανέμελο και αδίστακτα φλοράλ. Ρούχα, νύχια και μαλλιά στολίζονται αναλόγως και η διάθεσή μας ανεβαίνει με ζωηρά χρώματα και τα σχετικά. Έλα όμως που κάποιες φορές αυτό δεν είναι αρκετό αλλά χρειάζεται το λουλουδικό να είναι πιο ζωντανό πάνω μας, πιο ζωντανό κι απ τον ιβίσκο που η Αλίκη στόλιζε στα πλούσια ξανθά μαλλιά της. Τι εννοώ;

Διαβάζω λοιπόν, ότι καλλιτέχνις νυχού στην Αυστραλία πηγαίνει την ονυχοπλαστική - η οποία είναι η επιστήμη της εποχής μαζί με τη μοριακή κουζίνα - ένα βήμα παραπέρα. Αντί λοιπόν να συνθέτει ανθοσυνθέσεις διαλεχτές φτιαγμένες από χρώματα νυχιών, κοινώς μανό ή όζα αν είσθε πάνω απ τα Τέμπη, παίρνει φυτική κόλλα και κολλά πάνω στο νύχι το μακρύ, μικρά παχύφυτα φτιάχνοντας έτσι συνθέσεις μοναδικές, διαλεχτές και ολοζώντανες.

Έρχεται λοιπόν η Σοράγια η Ατάσθαλος στη νυχού την καλλιτέχνι - κηπουρό, της εξηγεί ότι έχει να πάει σε βάπτιση στο ξωκκλήσι του Αη - Γιώργη στ Άνω Λιόσα Αυστραλίας κι εκείνη της κοτσάρει στο νύχι και μια φυτοσύνθεση μοναδική. Βέβαια, όταν η Σοράγια θα πρέπει μετά να ξετυλίξει το γλυκό απ τη ζελατίνα που προσφέρουν μετά τη βάπτιση σε ένα πολύ σικ κέτερινγκ, θα έχει ένα θεματάκι γιατί θα μπουρδουκλωθεί το παχύφυτο με τον εργολάβο και Κύριος οίδε τι θα συμβεί.


Οπότε κορίτσια συγκρατηθείτε και μην βάλετε παχύφυτα στο νύχι, θα πρότεινα μίνι βουκαμβίλια να έρθει να τυλίξει στο μπράτσο θεσπέσια, ή εναλλακτικά, κακτάκια που δεν θέλουν και πολύ νερό και αν μια ξαφνική φαγούρα εμφανισθεί αίφνης, θα δώσουν τη λύση διακριτικά και ρηξικέλευθα!